تبلیغات
Dokhtare BaroOni - باز باران.. بی طراوت!!!!
Dokhtare BaroOni

 

 

باز باران!
باز باران، بی طراوت
کو ترانه؟!
سوگواری ست ،رنگ غصه
خیسی غم
می خورد بر بام خانه
طعم ماتم
یاد می آرم که غصه
بوسه می زد بر دو چشمم

می دویدم، می دویدم
توی جنگل های پوچی
زیر باران مدیحه
رو به خورشید ترانه
رو به سوی شادکامی،
می دویدم ، می دویدم
هر چه دیدم غم فزا بود
غصه ها و گریه ها بود
بانگ شادی پس کجا بود؟

این که می بارد به دنیا
نیست باران
نیست باران
گریه ی پروردگار است،
اشک می ریزد برایم.
می دویدم مثل مجنون
با دو پایی مانده بر ره
از کنار برکه ی خون.

باز باران، بی کبوتر
بوف شومی، سایه گستر
باز جادو، باز وحشت
بی ترانه، بی حقیقت
کو ترانه؟!
کو حقیقت؟!
هر چه دیدم زیر باران
از عبث پر بود و از غم
از نگاه سرد ماتم

من هنوزم در شگفتم
در سوالم،
که چرا می گویند:
زیر باران باید رفت…

 


 

ما از یکدیگر پر شده ایم

خاموشی مان نه از تهی شدن

از آکندگی ست

ما به یکدیگر گره خورده ایم

جدایی مان نه از گسسته بودن

از پیوستگی ست...

 

 

 

 


 

چرا نروم؟؟؟

 

آرزوی دور

امید آینده

نقطه ی روشن

سایه خیال

 

                           دلتنگی

                             ترس

                           حسرت

                           تنهایی

                            تهدید

                            مرگ

بروم؟!!!

 

 

 

 


نوشته شده در جمعه 29 مهر 1390 ساعت 04:10 ق.ظ توسط sogand shafei نظرات |



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت